Grenzen stellen

Ja daar zou mijn tweede blog over gaan; hoe stel je nou je eigen grenzen? Want ja dat is nogal een dingetje in deze tijd. Eigenlijk iedere cliënt worstelt daar mee, de een wat meer dan de ander, maar wat is het moeilijk!

Héél moeilijk, ook voor mij bleek afgelopen weekend. Want ja, als ik mensen adviseer en bijsta in hun weg naar bewustwording, dan is het wel een extra eye-opener dat óók ik,hier nog weleens moeite mee heb.

Daar zat ik: zondagmorgen, 7 uur, geurkaarsje, bakje gemberthee erbij, en heerlijk op de bank met de hond studeren. Youtube filmpjes kijken van de pittigere materie , intussen aantekeningen maken en lekker onderuitgezakt hangen. Een heel fijn moment, in een nog stil huis. Totdat ik opstond…. Of althans, probeerde op te staan. My H…. G…ness, dat deed pijn, echt heel erg pijn. De tranen sprongen in mijn ogen.

Wat was er gebeurd? Iets met mijn rug, of in ieder geval ergens onderaan mijn rug. Zomaar in een heel korte tijd, hoe kon dit nou?

Nou dat wist ik toen nog niet, wat ik wel meteen wist: Ok Natas, dit is hoe dan ook een signaal, je lichaam jokt niet, er is een grens overschreden. Welke? Of welke 4? Dat maakt dan even niet uit. Maar ik had zoveel energie de laatste tijd, alles ging in een flow, wel druk maar superleuk druk. En dan kan je er van alles bij hebben en 100 dingen tegelijk doen. Je krijgt een adrenaline-rush waar je U tegen zegt, waardoor je ook niet meer voelt dat de balans misschien wel de andere kant op kan gaan slaan.

Doordat ik steeds bewuster word en iedere dag een beetje bijleer, voelde ik meteen dat ik even alles moest laten gaan. Jaaa….. ook…. , juist ook de dingen die echt moesten (van mezelf). En dan blijkt ineens dat ontspanning helpt!

Rustmomenten nemen is misschien wel de belangrijkste tip die ik iedereen meegeef. En dus zelf ook moet naleven! Je bent vaak geneigd pas te ontspannen als je ‘klaar’ bent, wat dat ook moge betekenen. En dan stort je óf in op de bank, óf valt uit tegen je geliefden, óf zoals mij gebeurde; je wordt letterlijk even tot stilstand gebracht. En dan nog ben je niet klaar. Het leven is één groot aaneengeschakeld moment, en net zoals je je lichaam niet in stukjes kan delen, simpelweg omdat het één geheel is. Zo kan je het leven ook niet in stukjes delen, ook dat is een geheel.

Dus ik ga ook weer eens wat meer practicen-what-I-preach, voel me nu al stukken beter!

En voor de geïnteresseerden onder jullie; ik was de dag erna bij de osteopaat en had een verdraaid heiligbeen. Dit kan ‘toevallig’ een verkeerde beweging zijn geweest. Maar ik ben er van overtuigd dat toevalligheden niet toevallig komen!

Doe ermee wat je wil, en geniet van je kop thee of koffie terwijl je even niets anders doet dan dat!

Mocht je zelf ook beseffen dat je over een grens van jezelf gaat, of dat nou een fysieke grens is of iets intuïtiefs… sta daar dan even bij stil.

 

Een prachtige dag toegewenst!

Natasja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *